Sociaal experiment toont 3 werkpunten aan voor onze Westerse maatschappij

In deze blogpost bespreek ik 3 zaken die in een sociaal experiment aan bod kwamen. Ik heb deze zaken niet zomaar uitgekozen. Het zijn net degene die volgens mezelf nog het meeste voorkomen in onze westerse maatschappij. Het sociaal experiment heet ‘The Human zoo’ en werd gefilmd. Je kan deze hier bekijken.

Conformiteit

Groepsdruk bepaalt heel veel in ons leven, in de documentaire wordt het voorbeeld genomen over een vrouw die gevraagd word om mee te doen aan een test over algemene kennis. Er worden namelijk nog mensen gevraagd maar deze zijn acteurs. Ze laten steeds de vrouw als laatste antwoorden waardoor de vrouw steeds het antwoord van de acteurs herhaalt. Dus de acteurs beantwoorden de vragen maar ze gaven steeds bewust het foute antwoord. Maar toch trapt de vrouw erin en zegt ze steeds hetzelfde antwoord dan de acteurs.

Wat deze vrouw heeft meegemaakt is een vorm van conformiteit. Dit betekent de neiging om percepties, opinies en gedrag te veranderen, zodat we in overeenstemming zijn met de geldende normen van de groep. Conformeren doen we omdat we de behoefte hebben om aanvaard te worden en sympathiek over te komen. Een andere reden is omdat we er van uitgaan dat, wanneer velen eenzelfde oordeel delen, dit niet anders kan dan correct te zijn. In het dagelijkse leven sta je hier niet bij stil terwijl iedere persoon dit doet.

Soort zoekt soort

Mensen die eerder sociaal zijn gaan eerder bij elkaar staan dan mensen die zich afzonderen. Maar de mensen die zich afzonderen gaan na enkele tijd steeds dichter naar elkaar groeien. Mensen met dezelfde eigenschappen of kenmerken zullen sterker geneigd zijn om met elkaar op te trekken. Denk maar bijvoorbeeld aan Gothics. In het dagelijkse leven herken je meteen welke mensen tot je ‘soort’ behoren.

Eerste indruk

De eerste indruk duurt maar 15seconden, de meeste mensen krijgen daarna meteen een beeld over je en meestal is dit beeld foutief. Maar een eerste indruk kan ook goed aflopen, denk maar aan een sollicitatiegesprek. Je kan door je eerste indruk meteen een job krijgen.

In de documentaire laten ze 1 persoon staan, alsof ze hem vergeten zijn want ze geven hem geen stoel. Hij staat op de achtergrond en zegt niet veel. Iedereen leert elkaar beter kennen maar die ene persoon maakt met niemand contact. Dit voorbeeld zorgt voor sociale uitsluiting maar de groep kan er zelf niets aan doen.

Bij een tweede onderzoek willen 2dames op de trap geraken met grote valiezen. De ene dame is wat losser gekleed en na 8seconden wordt ze geholpen door een man. De man doet ook alles voor haar want ze vroeg wat kleingeld en meteen gaf de man het. Na enkele tijd probeerde de dame met minder losse kleren en wat minder verzorgd haar op de trap te geraken met grote valiezen. Enkel na 48seconden werd ze geholpen. Dit komt doordat aantrekkelijke mensen sneller geholpen worden.

In het dagelijkse heb ik steeds schrik omdat deze niet makkelijk veranderbaar is want mensen gaan steeds op zoek naar bevestigende kenmerken die bij de eerste indruk past van de persoon in kwestie. Ik merk toch op dat de voorbeelden van de sociale experimenten vaker voorkomen. Onze maatschappij wekt momenteel nog niet de indruk dat er veranderingen in de maak zijn. Toch zijn bepaalde groepen het beu en komen zij hiervoor op straat. Denk maar aan de BLM (Black lives matters) beweging. Racisme komt vaker voor dan dat we denken en dat zijn net schoolvoorbeelden van stereotypen en eerste indruk.

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *